ความสุขรอบตัว

ไม่ได้มาสวนรถไฟ นานระดับนึง กลับมาคราวนี้ กึ่งงานกึ่งพักผ่อน งาน love for the blind ดนตรีในสวน
ขี่จักรยาน ปูเสื่อนอนเล่น เดินกินหมูปิ้ง ยามบ่าย ความสุขและรอยยิ้ม ล้อมรอบตัวเรา กับสีเขียวของต้นไม้ มันย้อมจิตใจอันเร่งเรเา ให้กลับมาใน beat ปกติอีกครั้ง
เวลาที่เท่ากันของแต่ละคน กับความสุขที่ไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับใคร จะเลือกมีความสุขอย่างไร

กด Like กันจนได้เรื่อง

วัฒนธรรมการนับ click แย่งวิว ได้เริ่มแทรกซึมเข้าสู่เราโดยไม่ทันตั้งตัว


ผมเพิ่งได้มีโอกาสดู step up revolution โดยไม่ได้ตั้งหลักไว้ล่วงหน้า (หรือเรียกว่า ไม่ได้ตั้งใจว่าจะมาดูแต่ดีใจที่ได้ดู) หนังเล่าเรื่องราวของ the mob กลุ่มนักเต้นที่รวมตัวกันเพื่อ สร้างการปรากฏตัว ที่เกินการคาดเดา กับ flash mob ซึ่งถือเป็นวัฒนธรรมใหม่ที่เกินขึ้นในช่วง สองสามปีมานี้ เพื่อล่าวิวให้ได้10ล้านวิว ผู้ชนะจะได้รางวัลจากยูทูป ช่างเป็นกระแสอันกรากเชี่ยวเข้ากับของ digital era. อย่างแท้จริง

ก่อนหน้านี้ ไม่นานผมก้อได้ดูหนังกึ่งสั้นเรื่อง14 หนึ่งในภาพยนตร์ ครบรอบ7ปีของ gth. ว่าด้วย ชายหนุ่มนักโพสต์ในdigital culture ที่ไม่ถึงกับ "ล่าวิว" แต่ก้อสะสมวิวกันจนถือเป็นความเก๋า ความเจ๋ง ( เสียดาย ที่หนุ่มๆช่างกล ที่เอาแต่ตีกัน ไม่หันมาเอาดีทางนี้บ้างว่าแต่ไม่ยุดีกว่า เด่วมันจะอัดคลิปตีกันมาอวดเรียกวิวจากเราๆ แล้วเด่วจะไปกันใหญ่) โพสต์อะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง จนเจอดีกับตัว ดันเอาคลิปความสัมพันธ์ของตัวกับแฟนสาว ไปอวดสายตาชาวโลกเข้า

หนัง 2 เรื่อง มีมุมที่เหมือนกัน แต่แตกต่างในรายละเอียด 14 สอนเด็กไทย ให้ใช้สมองก่อนโพสต์ (ที่บางคนว่า การโพสต์หรือแชท ทำให้คนคิดมากกว่าการพูด เพราะได้มีเวลาตริตรองมากขึ้นเห็นทีต้องคิดดูอีกทีเสียแล้ว) ความเป็นส่วนตัว มีขอบเขตอยู่เหมือนกัน ผมชอบบทของหนังตอนหนึ่งประมาณว่า " จะแคร์เราเพียงคนเดียวทำไม ในเมื่อมีอีกหลายหมื่นคนชื่นชมกดlike ให้กำลังใจนายอยู่ในเนต".

ขณะที่ step up พูดเลยถึง เมื่อการโพสต์ยูทูป ที่เริ่มเลยเถิด จากการแข่งขัน กลายเป็นกระบอกเสียงใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งการเรียกร้อง เมื่อชุมชนเก่าที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณ กำลังจะโดนนักพัฒนาอสังหา แปลรูปเป็นตึกใหญ่ (แอบคิดถึงสามย่าน ที่ได้เปลี่ยนไปแล้ว) จนในที่สุด ก้อมีการถอยคนละก้าว เพื่อยังคงรักษารากเหง้าของชุมชนไว้ กลายเป็นมีเดียชั้นดี ที่มีคนติดตามไปทั่วโลก

สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดร่วมคือ เราแคร์จำนวน วิว มากกว่าเนื้อหาภายใน ตามมาตรฐานแบบทุนนิยม ที่ทุกอย่างต้องมีตัววัด ทำให้ก้อได้ให้ได้วิวเยอะ แน่นอนเนื้อหาที่มีความล่อแหลม ย่อมได้กระแสตอบรับที่ดีกว่า จนเส้นบางๆของการใช้สมอง ในการทำ content และวิจารณญาณเริ่มน้อยลงทุกที ได้แต่หวังกันต่อไปว่า เมื่อถึงจุดที่เรื่องล่อแหลมเริ่มกลายเป็นความซ้ำซาก เราจะได้เห็น content ดีดีแบ่งปันstep up ในสังคมดิจิตอลแบบไทยๆบ้าง

นายท้องฟ้า

come back home

ดูเหมือนดัดจริตสิ้นดี ทั้งที่เป็นคนกรุงเทพ โตมาตรงพื้นที่ชายแดน กรุงเทพ-นนท์ แต่ดันเรียก คอนโดที่เพิ่งซื้อที่เชียงใหม่ว่า "บ้าน"

ในบริบทของคำว่า บ้าน ของแต่ละคนมีความต่างกันไป ตามภูมิหลัง ความเป็นอยู่ในปัจจุบัน และรวมถึงที่ลงหลักปักฐานในอนาคต สำหรับผมแล้ว บ้าน คงเป็นพื้นที่ ที่เรามีความเป็นตัวเองได้อย่างไม่เก้อเขิน และมีสภาพแวดล้อมที่พึงใจ

ผมพึงใจกับเชียงใหม่ในความเป็นเมืองใหญ่ ที่ยังสามารถหาบริเวณที่เราเดินช้าได้ เมื่อรู้สึกเหนื่อย เลยกลายเป็นทุกครั้งที่รู้สึกว่าต้องการเวลาให้กับตัวเอง เชียงใหม่เลยเป็นส่วนผสมที่ลงตัว แต่ก้อไม่รู้ว่า เมื่อเวลาผ่านไป เสืองนี้จะยังคงอัตลักษณ์ของตนเอง ต้านต่อกระแสคนกรุง และชาวญี่ปุ่นจำนวนมาก ที่ย้ายถิ่นฐานมาได้มากน้อยแค่ไหน

Published with Blogger-droid v1.6.8

ชีวิตอิมโพรไวส์

ชีวิตคือการอิมโพรไวส์ในแจ๊สอิมโพรไวส์ไม่ได้เล่นสะเปะสะปะ แต่คือการฟังเสียงดนตรี หรืออ่านอารมณ์ความรู้สึกแล้วเล่นออกมา ชีวิตก้อเหมือนกัน ต้องฟังหัวใจตัวเอง แล้วอิมโพรไวส์ไปกับมัน
จาก ภราดล พรอำนวย aday issue 127

Published with Blogger-droid v1.6.8

how to do smart copy

Sustainable advantage comes from systems of activities that are complementary. How to integrate, marketing, service, design, customer support. All are consistent, interconnect, and mutually reinforcing. Competitor cannot match just one thing, they have to match the whole system, even that they don't get very many of benefit

Published with Blogger-droid v1.6.8

เวลา โอกาส และ คำพูด

อย่าไปให้ความสำคัญกับใคร หากคุณเป็นแค่ทางเลือกของเขา
สัมพันธภาพจะดีที่สุดเมื่อทั้งสองฝ่ายให้ความสำคัญกันอย่างสมดุล

ไม่ต้องสาธยายเกี่ยวกับตัวคุณให้ใครฟังหรอก
เพราะคนที่ชอบคุณ ยังไงเขาก็ชอบ และไม่มีความจำเป็นที่ต้องได้ยิน
แต่คนที่เกลียดคุณ ยังไงเขาก็ไม่มีทางเชื่อคุณหรอก

เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณยุ่ง คุณก็จะไม่ว่างเลย
เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณไม่มีเวลา คุณก็จะไม่มีเวลาเลย
เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณจะทำในวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้จะไม่มีวันมาถึงเลย

เมื่อเราตื่นขึ้นมาในยามเช้า เรามีทางเลือกง่ายๆ 2 อย่าง
กลับไปนอนและฝันต่อ หรือ ลุกขึ้นมาแล้วทำความฝันให้เป็นจริง
การตัดสินใจอยู่ที่ตัวคุณ

เรามักทำให้คนที่ใส่ใจเราต้องร้องไห้
เรามักร้องไห้ให้กับคนที่ไม่เคยใส่ใจเรา
และเรามักใส่ใจกับคนที่ไม่มีวันร้องไห้ให้เรา
นี่คือความจริงของชีวิต แปลกแต่จริง
ถ้าคุณตระหนักถึงความจริงอันนี้ มันก็ยังไม่สายที่จะเริ่มการเปลี่ยนแปลง

อย่ารับปากใคร เมื่อคุณกำลังสนุกสนาน
อย่าได้ตอบกลับ เมื่อคุณกำลังเศร้า
อย่าไปตัดสินใจอะไร เมื่อคุณกำลังโกรธ
ทบทวนความคิดอีกที และลงมือทำอย่างสุขุม

เวลาก็เหมือนสายน้ำ
คุณไม่มีทางสัมผัสน้ำเดียวกันได้สองครั้งหรอก
เพราะมันได้ไหลผ่านไปแล้ว
มีความสุขกับทุกช่วงชีวิตของเราดีกว่า

3 สิ่งไม่หวนกลับ
เวลา
โอกาส
และ คำพูด

"โหวต" หัวใจ หรือ สมอง

ตอนเราเด็กๆ ผมเป็นคนหนึ่งที่มองเห็นเพื่อนที่พอประกาศผลสอบก็ได้เกรด 4 หรือเป็นที่ 1 ของวิชานั้น วิชานี้ ด้วยความแอบอิจฉาเล็กๆ เพราะเราเรียนไม่ค่อยเก่งซักเท่าไหร่ ว่าแหม สมองเค้าทำมาด้วยอะไรน้อ ต่างจากเราตรงไหน ไมเก่งจัง และเราเหล่านักเรียน ก้อยังมีหน้าที่อีกอย่างหนึ่ง คือ การเลือกหัวหน้าห้อง ซึ่งสมาชิกของแต่ละห้องก็จะมีวิธีการเลือกที่แตกต่างกัน แต่เคยมั้ย ที่บางครั้ง ก็งงกับตัวเองว่า เอ จะเลือกเพื่อนคนนั้น ที่เรียนเก่งที่สุดดี หรือ เลือกเพื่อนอีกคนที่เป็นที่รักของคุณครู หรือ เลือกเพื่อนที่เรียนธรรมดา แต่แก่นซนหน่อยๆ เพราะแน่ใจว่า ถ้าเพื่อนคุยกันระหว่างคุณครูไม่อยู่ มันคงไม่เอาเรื่องของเราไปฟ้องครู อืมมม เหมือนชีวิตจะมีทางเลือกนะครับ แต่บางครั้งความรู้สึกของใจ กับสภาวะตอนนั้น มันก้อไม่ค่อยสอดคล้องกันซักเท่าไหร่เพราะตอนเลือกหัวหน้าห้อง ครูประจำชั้น มักเป็นอีกตัวแปรหนึ่งที่ทำให้เราไม่สมหวังไปเสียทั้งหมดทีเดียว

รายการเรียลลิตี้โชว์ กับการโหวต เพียงพิมพ์หมายเลขผู้แข่งขันที่คุณชื่นชอบ แล้วส่งไปที่หมายเลข ที่แต่ละรายการกำหนด ก็ไม่ค่อยต่างกับการเลือกหัวหน้าห้อง บางทีนักร้องที่เก่งที่สุด ก็กลับไม่ได้ "ไปต่อ"หรือ"ต้องจากบ้านไปก่อน" เพียงแต่ ไม่มีคุณครูประจำชั้นมาคอยทำตาเขียวใส่เราเวลาเราจะโหวต แค่นั้นเอง ทำให้คนที่ได้ที่ 1 เป็นคนที่ได้รับความนิยม อาจจะไม่ใช่คนที่ร้องเพลงเก่งที่สุด แต่เป็นคนที่เรานิยม หรือ เอ็นดู มากที่สุด แล้วแต่กรณี ต่างหาก หากมองหลังจากการแข่งขันนั้นจบไป ก็จะพบอีกว่า คนที่ได้ที่ 1 มักจะไม่ใช่นักร้องที่มีชื่อเสียงที่สุดอีกเช่นกัน

นักแสดง ดารา ที่สวย เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ แต่เอ เวลาที่จะต้องเลือกมาเป็นคู่ครอง หรือ แม่ของลูก กลับกลายเป็นผู้หญิงที่คิดว่า หน้าตาพอควงได้ แต่เข้าใจเรา ไม่ยักจะใช่นักแสดงสาวคนนั้น แต่ด้วยความสวย เซ็กซี่ของเจ้าหล่อน ก็ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะจับตา คอยติดตามผลงาน และชีวิตส่วนตัว อยากจะรู้นักทีเดียวว่า นักแสดงสาวปานเจ้าหญิงอย่างนั้น จะได้ลงเอย กับ เจ้าชาย คนไหนกัน และอีกเช่นกัน ถ้าเรามาตามติดชีวิตเจ้าหญิงเจ้าชาย หลังภาพการแต่งงานที่สดสวย ตามหน้าหนังสือพิมพ์ ก็จะพบว่า มันไม่ได้เป็นเหมือน นิทาน ที่เราเคยฟัง "และแล้ว เจ้าหญิงเจ้าชาย ก็รักกันและมีความสุขตลอดไป"

บางครั้ง "การเลือก"หรือ "การถูกเลือก" มันอาจจะไม่สะท้อน ความเป็นจริงของโลกใบนี้ เพราะบางครั้ง เราก็ใช้ "ใจ"และ"ความรู้สึก" ในการเลือก หรือตัดสินใจ ในขณะที่บางครั้ง เราก็ใช้ "สมอง"และ"เหตุผล" ในการเลือกด้วยเช่นกันบางครั้ง ความรู้สึก ก็ให้ "ความสุข" ในขณะที่ เหตุผล ให้ "ความถูกต้อง" อยู่ที่ เราเองต่างหาก ที่ให้น้ำหนักกับสิ่งใดมากกว่ากัน แค่นั้นเอง